تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام

در بیهودگی انتظار به تو پیوستن چه بی صبرانه مانده ام

چه خوانا دوریت را بر سر خانه نوشته اند

ومن در نخواندن آن چه پافشارانه مانده ام

چه بسیار است دوری ها فراموش کردن ها و گسستن ها

ومن در این همه چه صادقانه مانده ام

رفیقان با همه نا رفیقی با ما رفیقند

من هنوز با آنان چه دوستانه مانده ام

تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام

وقتی که عاشقم شدی پاییز بود و خنک بود
تو آسمون آرزوت هزار تا بادبادک بود
تنگ بلوری دلت درست مثل دل من
کلی لبش پریده بود همش پره ترک بود
وقتی که عاشقم شدی چیزی ازم نخواستی
توقعت فقط یه کم نوازش و کمک بود
چه روزا که با هم دیگه مسابقه می ذاشتیم
که رو گل کدوممون قایق شاپرک بود ؟
تقویم که از روزا گذشت دلم یه جوری لرزید
راستش دلم خونه ی تردید و هراس و شک بود
دیگه نه از تو خبری بود ،‌ نه از آرزوهات
قحطی مژده و روزای خوش و قاصدک بود
یادم میاد روزی رو که هوا گرفته بود و
اشکای سرخ آسمون آروم و نم نمک بود
تو در جواب پرسشم فقط همینو گفتی
عاشقیمون یه بازی شاید ،‌ یه الک دولک بود
نه باورم نمی شه که تو اینو گفته باشی
کسی که تا دیروز برام تو کل دنیا تک بود
قصه ی با تو بودن و می شه فقط یه جور گفت
كسي كه روي زخم هاي قلب من مثل نمك بود...................

نمي بخشمت...................

باغ خورشید پراز چلچله ها گشت بیا سر بزنیم

فصل مهمان شدن پنجره ها یادت هست

 پشت در جای غریبیست بیا در بزنیم

 یک نفر باز مرا در خود من می خواند پر پرواز نداریم که پرپر بزنیم

 باز از مزرعه من بوی علف می شنوم جای پروانه چه خالیست بیا پر بزنیم

 اما نشانی ام را برای تو می نویسم:

درعصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار!

خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو!

 کلبه ی غریبی ام را پیدا کن،

کناربیدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهای رنگی ام!

 درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو!

 حریر غمش را کنار بزن!

 مرا می یابی

بسی گفتند دل از عشق بر گیر !

که: نیرنگ است وافسون است وجادوست!

ولی ما دل به او بستیم ودیدیم

که این زهراست اما... نوشداروست !

چه غم دارم که این زهرتب آلود

تنم را در جدایی می گدازد

از آن شادم که درهنگامه درد

غمی شیرین دلم را می نوازد.

 که چشمهای قشنگش را به عمق آبی دریا می دوخت

و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند

 دلم برای کسی تنگ است

كسی كه خالی وجودم را از خود پر می كرد

 و پری دلم را با وجود خود خالی

دلم برای کسی تنگ است کسی که بی من ماند کسی که با من نیست

دلم برای کسی تنگ است

 که بیاید و به هر رفتنی پایان دهد

 دلم برای کسی تنگ است

 که آمد رفت ...... و پایان داد

کسی .... کسی که من همیشه دلم برایش تنگ می شود...